Pandemi döneminde çevrimiçi yapılan oyunculuk derslerinin öğretici görüşleri açısından değerlendirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, HALKLA İLİŞKİLER VE REKLAMCILIK ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZEYNEP ŞEYMA YAMANDAĞ
Danışman: DURSUN GÖKDAĞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Türkiye'de ilk COVID-19 vakası 11 Mart 2019 tarihinde görüldü. Başlangıçta bütün okullar kapatıldı. Türkiye'de; yükseköğretim kademesindeki 207 öğretim kurumunda okuyan toplam 7,5 milyon öğrenci, COVID-19 nedeniyle okullarına gidemedi ve kısa bir süre sonra öğretimin uzaktan yapılmasına karar verildi. Böylece Türkiye'de; her kademedeki okullar gibi yüksek öğretim kurumları da hızla çevrimiçi öğretime yönlendirildi. Bu karar, tiyatrolardaki oyunculuk eğitimi gibi yüz yüze/etkileşimli yapılması gereken alanları da kapsam içerisine aldı. Bu araştırma tiyatro bölümlerinde okutulan oyunculuk dersinin çevrimiçi öğretiminin nasıl yapıldığını ve yaşanan sorunları öğretici görüşleri açısından değerlendirmek üzere tasarımlandı. Çalışmada; iki özel ve iki kamu üniversitesinde oyunculuk dersi okutan dört öğretim üyesi ile yarı yapılandırılmış bir görüşme yapıldı. Çevrimiçi oyunculuk eğitiminin nasıl yapıldığıyla ilgili 20 soruya alınan yanıtlardan şu bulgulara ulaşıldı: Öğreticiler çevrimiçi öğretimle ilgili herhangi bir deneyimleri olmadan ve sadece seçilen öğretim platformunu nasıl kullanacaklarına ilişkin temel bilgileri öğrenerek başlamışlardır. Uygulama sırasında internete bağlanamama, ses ve görüntü donması, sık sık bağlantıdan düşme… gibi sorunlar yaşanmıştır. Öğretimle ilgili olarak derse katılımın düşük olması, öğrencinin kamerasını hep kapalı tutması, ses kanalının açık bırakılması… gibi sorunlar yaşanmıştır. Katılımcılar; çevrimiçi öğretim öğrencileri yalnızlaştırmış, oyunculuk için yaşamsal olan yan yana, yüz yüze durma, tepkide bulunma… olanaklarını yok etmiştir. Öğrencinin derse katılma motivasyonu kalmamıştır. Derse geç katılan ya da hiç katılmayan öğrenciler için yapılan ders tekrarları sınıfın havasını olumsuz etkilemiştir. Yapılan eğitim metin okuma, metin analiz, internetten video paylaşımı ile sınırlı kalmış; dersler radyo tiyatrosuna dönmüştür. Kamera çerçevesinin küçüklüğü nedeniyle hareketlerin tam olarak görülememesi bedensel egzersizlerin verimli yapılamaması gibi sorunlar yaşanmıştır. Çevrimiçi öğretimde derslerin kaydedilip sonradan izlenebilmesi olarak belirtilen üstünlük oyunculuk eğitiminde geçerli değildir. Çünkü bu meslekte oyun izlenmeli ve anında değerlendirilmelidir. Katılımcılar tiyatronun çevrimiçi eğitiminin tirat ile sınırlı kaldığını, tiradın oyunculuğun küçük bir yüzdesi olduğuna vurgu yaparak; tiyatro 2 oyuncu, bir seyirci gerektirir dolayısıyla uzaktan yapılamaz, yapılmamalıdır demişlerdir. Anahtar Kelimeler: Pandemi, Uzaktan Eğitim, Oyunculuk eğitimi, eğitici görüşü