Ameliyathane ekip üyelerinin iş akış kesintilerinin değerlendirilmesi: Elektif ameliyathanede nitel bir çalışma


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, SAĞLIK YÖNETİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ZEYNEP TUNÇAĞ

Danışman: ZEYNEP AYLA TİSİNLİ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu araştırma, ameliyathane ortamında yaşanan iş akış kesintilerinin sağlık profesyonellerinin deneyimleri üzerinden derinlemesine incelenmesini amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemiyle yürütülen çalışmada, fenomenolojik desen kullanılmış ve katılımcıların yaşantılarına, algılarına ve bu algıların anlamlandırılma biçimlerine odaklanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, bir kamu hastanesinin ameliyathane biriminde görev yapan ve iş akış kesintilerini doğrudan deneyimleyen 15 sağlık profesyoneli oluşturmuştur. Veriler, yarı yapılandırılmış bireysel görüşmeler yoluyla toplanmış, Braun ve Clarke'ın tematik analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, ameliyathanede yaşanan iş akış kesintilerinin çok boyutlu bir yapıya sahip olduğunu ortaya koymuştur. Kesintilerin önemli bir bölümü bireysel hatalardan değil, planlama, hazırlık ve yönetim süreçlerindeki sistemsel eksikliklerden kaynaklanmaktadır. Ayrıca, iletişim yetersizlikleri, rol belirsizlikleri, yorgunluk, dikkat dağınıklığı ve sessizlik kültürü, iş akışını olumsuz etkileyen temel faktörler olarak belirlenmiştir. Katılımcılar, bu kesintilerin yalnızca süreci aksatmadığını; aynı zamanda hasta güvenliğini dolaylı biçimde tehdit eden bir risk alanı yarattığını vurgulamıştır. Sonuç olarak, ameliyathane iş akış kesintileri teknik değil, kültürel ve örgütsel boyutları da içeren sistematik bir sorun alanı olarak değerlendirilmektedir. Çalışma, güvenli cerrahi uygulamaların sürdürülebilirliği için yalnızca teknik düzenlemelerin yeterli olmadığını; insan faktörünü, ekip içi iletişimi ve öğrenmeye dayalı bir kurum kültürünü merkeze alan bütüncül bir yaklaşımın gerekliliğini ortaya koymaktadır.