Türk Borçlar Kanunu’nda bedensel zarar türleri arasında çalışma gücünün tümüyle ya da kısmen kaybedilmesinden doğan zararlar da sayılmıştır. Öğretide ve yüksek mahkeme kararlarında bu zarar türüne sürekli iş göremezlik tazminatı denilmektedir. Bu tazminat türünün şartları Türk Borçlar Kanunu’nda düzenlenmemiştir. Sürekli iş göremezlik tazminatı hesabında aktif ve pasif dönem olmak üzere iki farklı dönem vardır. Aktif dönemin ne zaman bitip pasif dönemin ne zaman başlayacağı zarar gören kişinin bedensel zarara uğramasaydı icra ettiği mesleğe göre kaç yaşında emekli olacağına göre belirlenmelidir. Bazı yüksek mahkeme kararlarında zarar gören kişinin malulen emekli olması halinde pasif dönem başlangıcının emeklilik tarihi olarak kabul edilmesi tazminat hukukunun temel ilkelerine ters düşmektedir. Ayrıca emekli olmasına rağmen çalışan kişinin uğramış olduğu haksız fiil sonucunda sürekli iş göremez hâle gelmesi halinde pasif dönem başlangıcı icra ettiği mesleği kaç yaşına kadar sürdürebileceğine göre belirlenmelidir. Sürekli iş göremezlik tazminatı hesabında pasif dönem süresi zarar görenin cinsiyeti de dikkate alınarak muhtemel ömrünün zarar tarihindeki yaşının yaşam tablolarındaki karşılığına göre belirlenir. Zarar gören kişinin pasif dönem geliri asgari ücret esas alınarak hesaplanır.
Within the framework of the Turkish Code of Obligations, losses arising from the full or partial loss of earning capacity are classified among the types of bodily harm. In both legal doctrine and the jurisprudence of the High Court, such losses are commonly referred to as permanent disability compensation. The specific legal conditions governing this type of compensation, however, are not expressly regulated under the Code. The calculation of permanent disability compensation involves two distinct temporal phases: the active period and the passive period. Determining the transition from the active to the passive period depends on the age at which the injured party would have retired had the injury not occurred, taking into consideration the usual retirement age associated with their profession. Some rulings by high courts that treat the date of retirement due to disability (malulen emeklilik) as the beginning of the passive period stand in contradiction to the fundamental principles of tort law. Furthermore, in instances where the injured individual continues to work after retirement and subsequently becomes permanently incapacitated due to an unlawful act, the commencement of the passive period should be assessed based on the age until which they could reasonably be expected to perform their professional duties. In calculating the duration of the passive period, the injured party’s gender and age at the time of injury are taken into account in reference to mortality tables to determine life expectancy. The income attributed to the passive period is typically calculated based on the statutory minimum wage.
