Subdural ampiyemlerin 20 yıllık retrospektif analizi

KAPLAN T., KUYTU T., Taskapilioglu M. O., Kocaeli H., KORFALI E., Bekar A.

Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, cilt.36, sa.2, ss.61-63, 2010 (TRDizin)

  • Yayın Türü: Makale / Tam Makale
  • Cilt numarası: 36 Sayı: 2
  • Basım Tarihi: 2010
  • Dergi Adı: Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
  • Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Sayfa Sayıları: ss.61-63
  • İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

İntrakranial subdural ampiyem potansiyel yıkıcı komplikasyonlarla giden bir nöroşirüıji acilidir. Erken tanı, erken cerrahi ve uygun antibiyotik tedavisi mortaliteyi azaltır. Bu makalede 1990-2009 yıllan arasında öpere edilen 31 hasta retrospektif olarak incelenmiş ve klinik prezentasyon, etyolojik faktörler ve tedavi stratejileri açısından karşılaştınlmıştır. En sık etken Stafılococcus aureus idi. En sık başvuru şikayeti ateşti ve tanı tüm olgularda konrastlı kranial BT ile konuldu. En sık yerleşim yeri frontal konveksite idi. Kraniotomi 24 olguya, sadece burr-hole 4 olguya, hem burr-hole hem kraniotomi 3 olguya uygulandı. Ortalama takip süresi 20 (±23.25) ay idi. 4 hastada rekürrens izlendi. Agresif tedaviye rağmen mortalite ve morbiditenin hala yüksek olduğu akıldan çıkanlmamalıdır. Kraniotomi ile ampiyem boşaltılması önerdiğimiz tedavi şeklidir.
Intracranial subdural empyema is a neurosurgical emergency with potentially devastating complications. Early diagnosis, early surgery and appropriate antibiotic treatment decreases the mortality. In this article, 31 patients have been examined retrospectively and compared by clinical presentation, ethiologic factors and treatment strategies. The most frequent ethiological agent was Staphilococcus aureus. Fever was the most common clinical presentation and cranial CT with contrast enhancement was used for diagnosis in all patients. In 24 cases craniotomy was performed while burr hole evacuation was performed in 4 cases. Both burr hole and craniotomy were perfonned at 3 cases. The mean follow up time was 20 (±23.25) months and recurrens was detected in 4 cases. Early diagnosis and quick surgery affects the prognosis significantly. Despite the aggressive treatment it has to be kept in mind that mortality and morbidity is still too high. Excretion of the empyema by craniotomy is the procedure that we suggest.