DECENTRALIZATION OF THE SUBJECT IN BREAD & PUPPET THEATRE PERFORMANCES

Parim Sağlam Y. S.

12th INTERNATIONAL AEGEAN CONGRESS ON SOCIAL SCIENCES & HUMANITIES, İzmir, Türkiye, 25 - 26 Şubat 2026, cilt.1, sa.1, ss.1, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Cilt numarası: 1
  • Basıldığı Şehir: İzmir
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.1
  • İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

BREAD & PUPPET THEATRE PERFORMANSLARINDA FAİLİN MERKEZSİZLEŞMESİ

DECENTRALIZATION OF THE SUBJECT IN BREAD & PUPPET THEATRE PERFORMANCES

 

Yağmur Sevim PARİM SAĞLAM

Arş.Gör., İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi, Sahne Sanatları Bölümü

Res.Asst., Istanbul Yeni Yuzyil University, Faculty of Fine Arts, Department of Performing Arts

 

Yıldız Teknik Üniversitesi, Sanat ve Tasarım Fakültesi, Müzik ve Sahne Sanatları Bölümü

Yildiz Technical University, Faculty of Art and Design, Department of Music and Performing Arts

 

yagmur.saglam@yeniyuzyil.edu.tr, 05075824559

ORCID ID: 0000-0003-4092-1341

 

ÖZET

Bread & Puppet Theatre, 1960’lardan bu yana politik tiyatro, sokak performansı ve kukla çalışmaları kesişiminde en çok tartışılan örneklerden biridir. Literatürün önemli bir kısmı topluluğun karşı kültür bağlamındaki konumunu, kamusal alandaki performans/geçit (pageant/parade) estetiğini ve özellikle Vermont’taki Domestic Resurrection Circus’ın 1970’ler sonrası politik performans repertuarındaki yerini tartışır. Bread & Puppet Theatre, performanslarında dramatik karakter, yıldız oyuncu veya metnin üstünlük iddiasında bulunmaz. Ortaya çıkan anlam topluluklar, nesneler, görüntüler ve seyircinin dikkati arasında dağıtılır. İcracılar tarafından manipüle edilen dev kuklalar, etkiyi ve dikkati empatik olmaktan çıkararak toplumsal emek ve maddi güce çeker. Bölümler halinde ilerleyen performanslar ve koro yapıları, doğrusal olay örgüsünün yerini alarak tek bir kahramanın akışı yönlendireceği beklentisini yıkar. Performansın gücü genellikle ölçek, ritim, geçit töreni ve tekrarlarda yatmaktadır, burada bireysel bedenler daha büyük bir organizmanın parçaları olarak işlev görür. Müzik, pankartlar ve sözlü sloganlar, tek bir ağız yerine kolektif bir ağız tarafından söylenen argümanlar olarak okunmalıdır. Bu doğrultuda Bread & Puppet Theatre, sahnedeki eylemi tekil fail merkezli özne anlayışı üzerinden kuran temsil mantıklarını askıya alan bir performans rejimi üretir. Çalışma, Bread & Puppet Theatre’ın performanslarında kuklanın icracı bedene eklemlenerek faili merkezsizleştiren bir işlevi olduğunu ileri sürer. Bu eklemlenme, bedeni bireysel bir öznenin taşıyıcısı olmaktan çıkararak eylemin çoklu bedenler ve nesneler arasında örgütlendiği bir yüzey üretir. Çalışma, özneleşme kavramı üzerinden bu materyal/beden eklemlenmesinin eylemin failini nasıl tekil bir ajana indirgenemez hale getirdiğini ve bireysel öznelliğin sahnedeki merkezi konumunu nasıl zayıflattığını tartışır. Bu çerçevede Bread & Puppet’ın performans, geçit pratikleri ve atölye düzeni, öznenin temsilde değil birlikte yapılan eylem ve üretim içinde kurulduğunu gösteren başlıca kanıtlar olarak ele alınır.

Anahtar Kelimeler: Bread & Puppet Theatre, Politik Tiyatro, Dev Kukla

ABSTRACT

Since the 1960s, Bread & Puppet Theatre has been one of the most widely discussed examples at the intersection of political theatre, street performance and puppetry practices. A significant portion of the literature focuses on the company’s position within countercultural movements, its aesthetics of public spectacle and procession and particularly the role of the Domestic Resurrection Circus in its political performance repertoire since the 1970s. Bread & Puppet Theatre does not assert the dominance of dramatic character, star performer, or text in its performances. Instead, meaning is distributed across collectives, objects, images, and the attention of the audience. The giant puppets manipulated by the performers redirect effect and attention away from empathy toward social labor and material force. Performances structured in segments and choral formations replace linear plot development and disrupt the expectation that a single hero will guide the flow of events. The power of the performance generally lies in scale, rhythm, procession, and repetition, where individual bodies function as parts of a larger organism. Music, banners, and spoken slogans should be read as arguments voiced by a collective mouth rather than a single speaker. This study argues that, in Bread & Puppet Theatre’s performances, the puppet functions by being articulated with the performer’s body in a way that decenters agency. Through the concept of subjectivation, the study discusses how this material bodily articulation renders the agent of action irreducible to a singular actor and weakens the central position of individual subjectivity on stage. Within this framework, Bread & Puppet’s performances, procession practices, and workshop structures are approached as primary evidence demonstrating that the subject is constituted not through representation, but through collective action and shared processes of production

Keywords: Bread & Puppet Theatre, Political Theatre, Giant Puppet