17. Uluslararası Akademik araştırmalar Kongresi (İCAR), Ankara, Türkiye, 19 Şubat - 20 Mart 2026, ss.106-107, (Özet Bildiri)
Bu çalışma, psikolojik rahatlık
algısının kuşaklar, çalışma biçimi (hibrit/yerinde) ve örgütsel kıdem yılına
göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemeyi amaçlamaktadır. Psikolojik
rahatlık, çalışanların kişilerarası risk almaktan çekinmeden kendilerini ifade
edebilmeleri açısından örgütsel öğrenme ve performansın kritik bir
belirleyicisi olarak değerlendirilmektedir (Edmondson, 1999). Araştırmada
Edmondson (1999) tarafından geliştirilen ve Yener (2015) tarafından Türkçeye
uyarlanan 7 maddelik psikolojik rahatlık ölçeği kullanılmış olup, ölçeğin
güvenirlik katsayısı Cronbach alfa = 0.789 olarak hesaplanmıştır. Örneklem,
çevrim içi ortamda kolayda ve kartopu örnekleme yöntemleriyle belirlenmiş; 63
X, 68 Y ve 66 Z kuşağı olmak üzere toplam 197 katılımcıdan oluşmuştur.
Kuşaklar, literatürde yaygın olarak kabul edilen yaş aralıklarına göre
sınıflandırılarak kategorik değişken olarak ele alınmıştır (Haeberle, Herzberg
& Hobby 2009; Keleş 2011; Kyles, 2005; Senbir, 2004; Yelkikalan& Altın,
2010; Türk, 2013; Twenge, 2013). Normal dağılım varsayımının en az bir grupta
sağlanmaması nedeniyle kuşaklar arası karşılaştırmalarda Kruskal–Wallis testi,
ikili karşılaştırmalarda ise Bonferroni düzeltmeli Mann–Whitney U testleri
kullanılmıştır. Bulgular, kuşaklar arasında psikolojik rahatlık algısının
anlamlı biçimde farklılaştığını göstermekte; özellikle Z kuşağının psikolojik
rahatlık algısının (Medyan=3.57), X kuşağına (Medyan=4.00) kıyasla daha düşük
olduğu görülmektedir (p=.003). Ayrıca hibrit çalışanların psikolojik rahatlık
algısı (Medyan=4.00), yerinde çalışanlara göre anlamlı düzeyde daha yüksektir
(p=.001). Buna karşın, mevcut iş yerindeki kıdem yılına (3 yıldan az, 3–11 yıl,
11 yıl ve üzeri) göre anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Çalışmanın
bulguları, psikolojik rahatlığın çalışanların kıdeminden çok kuşak özellikleri
ve çalışma biçimi tarafından şekillendiğini ortaya koyarak, psikolojik rahatlık
literatürüne kuşaklar arası karşılaştırmalar açısından özgün bir katkı sunmakta
ve yöneticiler için kuşak temelli, esnek çalışma odaklı insan kaynakları
uygulamalarının gerekliliğine işaret etmektedir.
|
This study aims
to examine whether employees’ perceptions of psychological safety differ
according to generation, work style (hybrid vs. on-site), and organizational
tenure. Psychological safety is considered as a critical determinant of
organizational learning and performance, in terms of employees being able to
express themselves without hesitation in taking interpersonal risks (Edmondson,
1999). In this study the 7-item Psychological Safety Scale developed by
Edmondson (1999) and adapted into Turkish by Yener (2015) was utilized. The
reliability coefficient of the scale was calculated as Cronbach’s alpha
=0.789. The sample consisted of 197 participants (63 Generation X, 68
Generation Y, and 66 Generation Z), selected through convenience and snowball
sampling methods via an online survey. Generations were classified based on
age ranges commonly accepted in the literature (Haeberle, Herzberg &
Hobby 2009; Keleş 2011; Kyles, 2005; Senbir, 2004; Yelkikalan & Altın,
2010; Türk, 2013; Twenge, 2013) and treated as categorical variables. Since
the assumption of normality was not met in at least one group, the
Kruskal–Wallis test was employed for intergenerational comparisons, followed
by Mann–Whitney U tests with Bonferroni correction for pairwise comparisons.
The findings indicate that perceptions of psychological safety differ
significantly across generations; Generation Z reported lower levels of
psychological safety (Median = 3.57) compared to Generation X (Median = 4.00)
(p = .003). Furthermore, hybrid workers' perception of psychological safety
(Median =4.00) is significantly higher than that of on-site workers (p=.001).
However, no significant differences were found with respect to organizational
tenure (less than 3 years, 3–11 years, and 11 years and over). The study's
findings reveal that psychological safety is shaped by generational
characteristics and work style rather than by organizational tenure. It is
providing an original contribution to the literature on psychological safety
in terms of intergenerational comparisons while highlighting the need for
generation-based, flexible work-oriented human resources practices for
managers.
|