Psikolojik Rahatlık Algısının Kuşaklar, Çalışma Biçimi ve Kıdem Yılı Açısından İncelenmesi


Creative Commons License

Özek H.

17. Uluslararası Akademik araştırmalar Kongresi (İCAR), Ankara, Türkiye, 19 Şubat - 20 Mart 2026, ss.106-107, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.106-107
  • İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Bu çalışma, psikolojik rahatlık algısının kuşaklar, çalışma biçimi (hibrit/yerinde) ve örgütsel kıdem yılına göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemeyi amaçlamaktadır. Psikolojik rahatlık, çalışanların kişilerarası risk almaktan çekinmeden kendilerini ifade edebilmeleri açısından örgütsel öğrenme ve performansın kritik bir belirleyicisi olarak değerlendirilmektedir (Edmondson, 1999). Araştırmada Edmondson (1999) tarafından geliştirilen ve Yener (2015) tarafından Türkçeye uyarlanan 7 maddelik psikolojik rahatlık ölçeği kullanılmış olup, ölçeğin güvenirlik katsayısı Cronbach alfa = 0.789 olarak hesaplanmıştır. Örneklem, çevrim içi ortamda kolayda ve kartopu örnekleme yöntemleriyle belirlenmiş; 63 X, 68 Y ve 66 Z kuşağı olmak üzere toplam 197 katılımcıdan oluşmuştur. Kuşaklar, literatürde yaygın olarak kabul edilen yaş aralıklarına göre sınıflandırılarak kategorik değişken olarak ele alınmıştır (Haeberle, Herzberg & Hobby 2009; Keleş 2011; Kyles, 2005; Senbir, 2004; Yelkikalan& Altın, 2010; Türk, 2013; Twenge, 2013). Normal dağılım varsayımının en az bir grupta sağlanmaması nedeniyle kuşaklar arası karşılaştırmalarda Kruskal–Wallis testi, ikili karşılaştırmalarda ise Bonferroni düzeltmeli Mann–Whitney U testleri kullanılmıştır. Bulgular, kuşaklar arasında psikolojik rahatlık algısının anlamlı biçimde farklılaştığını göstermekte; özellikle Z kuşağının psikolojik rahatlık algısının (Medyan=3.57), X kuşağına (Medyan=4.00) kıyasla daha düşük olduğu görülmektedir (p=.003). Ayrıca hibrit çalışanların psikolojik rahatlık algısı (Medyan=4.00), yerinde çalışanlara göre anlamlı düzeyde daha yüksektir (p=.001). Buna karşın, mevcut iş yerindeki kıdem yılına (3 yıldan az, 3–11 yıl, 11 yıl ve üzeri) göre anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Çalışmanın bulguları, psikolojik rahatlığın çalışanların kıdeminden çok kuşak özellikleri ve çalışma biçimi tarafından şekillendiğini ortaya koyarak, psikolojik rahatlık literatürüne kuşaklar arası karşılaştırmalar açısından özgün bir katkı sunmakta ve yöneticiler için kuşak temelli, esnek çalışma odaklı insan kaynakları uygulamalarının gerekliliğine işaret etmektedir.

This study aims to examine whether employees’ perceptions of psychological safety differ according to generation, work style (hybrid vs. on-site), and organizational tenure. Psychological safety is considered as a critical determinant of organizational learning and performance, in terms of employees being able to express themselves without hesitation in taking interpersonal risks (Edmondson, 1999). In this study the 7-item Psychological Safety Scale developed by Edmondson (1999) and adapted into Turkish by Yener (2015) was utilized. The reliability coefficient of the scale was calculated as Cronbach’s alpha =0.789. The sample consisted of 197 participants (63 Generation X, 68 Generation Y, and 66 Generation Z), selected through convenience and snowball sampling methods via an online survey. Generations were classified based on age ranges commonly accepted in the literature (Haeberle, Herzberg & Hobby 2009; Keleş 2011; Kyles, 2005; Senbir, 2004; Yelkikalan & Altın, 2010; Türk, 2013; Twenge, 2013) and treated as categorical variables. Since the assumption of normality was not met in at least one group, the Kruskal–Wallis test was employed for intergenerational comparisons, followed by Mann–Whitney U tests with Bonferroni correction for pairwise comparisons. The findings indicate that perceptions of psychological safety differ significantly across generations; Generation Z reported lower levels of psychological safety (Median = 3.57) compared to Generation X (Median = 4.00) (p = .003). Furthermore, hybrid workers' perception of psychological safety (Median =4.00) is significantly higher than that of on-site workers (p=.001). However, no significant differences were found with respect to organizational tenure (less than 3 years, 3–11 years, and 11 years and over). The study's findings reveal that psychological safety is shaped by generational characteristics and work style rather than by organizational tenure. It is providing an original contribution to the literature on psychological safety in terms of intergenerational comparisons while highlighting the need for generation-based, flexible work-oriented human resources practices for managers.