SAĞLIK BİLİMLERİ ARASTIRMALARINDA GÜNCEL METODOLOJİK YAKLAŞIMLAR, Doç. Dr. Bülent Işık, Editör, Platanus Publishing, Ankara, ss.396-410, 2026
Temporomandibular eklem (TME), bilateral bir sinovyal eklem
olup artiküler fossa, artiküler eminens, artiküler disk ve
mandibular kondilden oluşur ve çiğneme ile konuşma
fonksiyonlarında temel bir rol oynar. Temporomandibular eklem
bozuklukları (TMB), temporomandibular eklem ve çiğneme
kaslarını içeren kas-iskelet sistemi disfonksiyonları olarak
tanımlanır ve fiziksel açıdan kas bozuklukları, disk
displasmanları ve eklem bozuklukları şeklinde sınıflandırılabilir.
(Scrivani, Keith, & Kaban, 2008; Ahmad et al., 2009)
Temporomandibular eklem bozuklukları, kas-iskelet sistemi
hastalıkları arasında en sık görülen ikinci grup olup; klinik
olarak yüz bölgesinde ağrı, mandibular hareketlerde kısıtlılık ve
çene fonksiyonları sırasında ortaya çıkan eklem sesleri ile
seyretmektedir. Bu klinik tablo, hastaların günlük yaşam
aktivitelerini ve genel yaşam kalitesini belirgin biçimde olumsuz
etkileyebilmektedir. TMB’nin doğru şekilde tanımlanması,
hastalığın yaygınlığının ve şiddetinin ortaya konulması ile
tedaviye verilen yanıtın değerlendirilmesinde medikal
görüntüleme yöntemleri temel bir role sahiptir. (National Institute
of Dental and Craniofacial Research, 2020; Dahlström & Carlsson,
2010)