Dijital Çağda Üretim Yönetimi: Dönüşüm, Entegrasyon ve Sürdürülebilirlik, DURAN ZAFER, Editör, Özgür Yayınları, Gaziantep, ss.107-125, 2026
Dijital teknolojilerde yaşanan gelişmeler ile artan çevresel baskılar üretim ve tedarik zinciri sistemlerinin yönetiminde yeni yaklaşımların geliştirilmesini gerekli kılmaktadır. Üretim faaliyetlerinin sürdürülebilirlik hedefleri doğrultusunda yeniden değerlendirilmesi, tedarik zinciri boyunca yürütülen lojistik süreçlerin daha etkin ve çevresel etkiler dikkate alınarak yönetilmesini gündeme getirmektedir. Bu bağlamda lojistik faaliyetlerin dijital altyapılar aracılığıyla planlanmasını ve yönetilmesini ifade eden e-lojistik uygulamaları üretim ve lojistik süreçleri arasında veri temelli bir koordinasyon oluşturabilmektedir. Literatürde e-lojistik araştırmalarının ağırlıklı olarak operasyonel performans ve tedarik zinciri etkinliği üzerinde yoğunlaştığı görülmektedir. Buna karşılık e-lojistik yetenekleri ile sürdürülebilir üretim performansı arasındaki ilişkinin kuramsal açıdan bütüncül biçimde ele alındığı çalışmalar sınırlı kalmaktadır. Bu çalışma e-lojistik uygulamalarını sürdürülebilir üretim perspektifinden ele almakta ve dijital lojistik entegrasyonunun üretim sistemleri üzerindeki rolünü kuramsal olarak değerlendirmektedir. Yapılan değerlendirmeler e-lojistik uygulamalarının bilgi görünürlüğünü artırarak üretim planlamasını desteklediğini, kaynak kullanımının daha etkin yönetilmesine katkı sağladığını ve üretim sistemlerinin çevikliğini güçlendirebildiğini göstermektedir. Bu yönüyle çalışma e-lojistik ile sürdürülebilir üretim araştırmalarını ortak bir çerçevede ele alarak dijital lojistik entegrasyonunun sürdürülebilir üretim performansı üzerindeki rolüne ilişkin kavramsal bir katkı sunmaktadır.